zorgprofessionals

Bij het uitvoeren van mijn werk heb ik regelmatig te maken met mensen die gaan sterven en/of hun naasten/nabestaanden. Hoe kan ik de juiste hulp verlenen?

De kans is groot dat je werkzaam bent binnen de zorgsector. Als verpleegkundige, arts, verloskundige, thuiszorg medewerker, vrijwilliger of een van de andere vele functies waarbij je in aanraking komt met mensen die sterven en hun families. Maar ook met nabestaanden. Goede zorg verlenen, alle praktische en administratieve taken uitvoeren, en tegelijkertijd aandacht hebben voor alle processen die spelen rond sterven en rouw kan een enorme opgave zijn. Alleen jouw betrokken zorg is al heel erg belangrijk en weet dat je van onschatbare waarde bent voor iedereen die aan jou is toevertrouwd. Om je op weg te helpen in het veld van overlijden en rouw vind je hieronder een aantal tips.

  • Het geheugen van mensen die in een emotioneel zware tijd zitten, werkt vaak niet optimaal. Veel mensen zijn jouw verhaal en adviezen vergeten nog voor ze bij je weg zijn. Schrijf het daarom in korte steekwoorden voor hen op. Daarmee help je hen om ook op een later moment jouw verhaal te reproduceren en eventueel acties daarop uit te zetten.
  • Stimuleer mensen om hulp van anderen in te schakelen. Bij een ziekteproces, rondom sterven en na een ingrijpend verlies is voor veel mensen moeilijk om alle dagelijkse bezigheden te combineren met zorg en verdriet. Praat dan ook met hen over welke zaken zij kunnen uitbesteden aan anderen. Het voor mensen in hun direct omgeving vaak ook fijn om iets te kunnen doen.
  • Betrek kinderen bij je gesprekken en je zorg. Kinderen zijn nog steeds een veel vergeten doelgroep. Zij worden zelden betrokken bij de ontwikkelingen bij ziekte en overlijden. Ook krijgen zij lang niet altijd de aandacht die zij verdienen/nodig hebben bij rouw. Kinderen hebben volwaardige relaties en zijn dus net zo goed naasten of nabestaanden. Door kinderen te betrekken bij de zorg die je verleent geef je hen het gevoel dat zij hun vragen mogen stellen en een volledig eigen plek krijgen in het ziekte- en stervensproces.
  • Wijs mensen op de mogelijkheid om alvast, met een uitvaartbegeleider, te praten over het afscheid. Het kan moeilijk zijn om te praten over doodgaan, zeker met hun dierbaren. Omdat het besef komt dat de dood zo dichtbij is. Omdat het verdrietig en pijnlijk is om hierover te praten. Afscheid nemen kan echter ook rust geven. Keuzes maken en het regelen daarvan betekent dat zij controle blijven houden over wat er met hen gebeurt. Het betekent ook dat de mensen die zij lief hebben na het overlijden precies weten wat zij graag zouden willen. Dat is geruststellend. En tegelijk geeft het hen, in de dagen voor de uitvaart, de tijd om ook echt afscheid van te nemen en niet alleen maar bezig te zijn met het regelen ervan.
  • Normaliseer gevoelens en gedrag van zowel stervenden, hun naasten en nabestaanden. Wanneer mensen in een emotioneel zware tijd verkeren, zullen veel mensen gevoelens hebben en gedrag vertonen dat zij niet van zichzelf kennen. En misschien schrikken ze er ook wel van. Stel mensen gerust door aan te geven dat dit soort (soms heftige) gevoelens heel normaal zijn. Grijp dan ook niet te snel naar medicijnen of (psychologische) begeleiding. Het is vaak niet nodig en je geeft hen eerder het gevoel dat het niet goed met hen gaat. Door aan te geven dat het bij een ingrijpende situatie hoort en dat het ook weer over gaat, help je hen meer. En stimuleer hen om de hulp en zorg vanuit hun eigen sociale netwerk te organiseren. Tenzij je natuurlijk inschat dat het dagelijks bestaan, hun gezondheid of die van anderen in gevaar komt.

Staat het antwoord op je vraag er niet bij of wil je overleggen? Stuur ons een bericht en we zullen jouw vraag zo snel mogelijk beantwoorden

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.